เรื่องเล่าจากห้องเรียเด็กพิเศษ (โดนครูรุม) ตอนที่ 2

 เรื่องเล่าจากห้องเรียนเด็กพิเศษ ตอนที่ 2

จากตอนที่ 1 ที่ครูประจำชั้นมาขอนัดคุยกับเรา + สามี ที่เรียกว่า 面談(Mendan = การพูดคุย ประชุม ปรึกษาหารือ ) ในช่วงนั้นครูประจำชั้นมาขอวันเวลาที่สามีว่าง 2 ครั้ง แล้วก็มีเอกสารจากทางโรงเรียนเรื่อง Mendan อีก  เท่ากับว่าช่วงนั้นมีคำว่าขอนัด Mendan ถึง 3 ครั้ง  😅　(เรางงมาก  ปกติก็จะแค่ 1 ครั้ง ก็คือมีจดหมายถามวันเวลาที่ผู้ปกครองสะดวก  เพื่อจะได้คุยกับครูประจำชั้นถึงพฤติกรรมในห้อง แนวทางการแก้ไข ผลการเรียน ฯลฯ)

ก็มาเล่าต่อยังอยู่ใน Mendan ครั้งที่ 1 อยู่ 

หัวหน้าครู : พูดมาเลยว่า ไม่ต้องให้เด็กพวกนี้เรียนหรอก  ควรเน้นเรื่องวิชาชีพ  เพราะถ้าผู้ปกครองไม่อยู่แล้วจะได้เลี้ยงตัวเองได้ (ก็ขอบคุณที่เป็นห่วง กลัวเด็กหางานทำไม่ได้ แต่วัยนี้ ป.5 ยังเป็นวัยเรียน (รู้) ไม่ใช่เหรอ  หัวหน้าครูคนนึ้เขาเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า แล้วยังยัดเยียดความคิดนี้ของตัวเองให้กับครูรุ่นใหม่ (อย่างครูประจำชั้น) อีก แล้วโรงเรียนนี้หัวหน้าครูคนเก่าทำไว้ดีมาก  ถึงขนาดมีผู้ปกครองย้ายบ้านมาเพื่อให้ลูกได้เรียนคลาสพิเศษที่โรงเรียนนี้  แต่ตอนนี้ (ลูกเขา ป.5 เพื่อนห้องเดียวกับลูกชาย) เขาก็ย้ายบ้านเพื่อย้ายไปโรงเรียนที่ใหม่แล้ว สาเหตุพวกเราก็คิดกันว่าเพราะแนวคิดของหัวหน้าครูคนใหม่นี้หรือเปล่า เลยย้ายออกไป 

(ที่ญี่ปุ่น ประถม กับ ม. ต้นจะให้เด็กเรียนใกล้บ้าน  ถ้าเจอโรงเรียนดี ถือว่าโชคดีมาก  แต่ถ้าอยากจะเปลี่ยนโรงเรียนก็คือต้องย้ายบ้าน จะเป็นวิธีที่ง่ายสุด  นอกจากจะมีเหตุผลอันสมควรจริง ๆ ถึงทำเรื่องขอย้ายเฉพาะโรงเรียนได้)

มาที่ครูวิทยาศาสตร์ (1ใน 3คน) ที่ย้ายมาจากโรงเรียนม.ต้น  : ครูเขาก็จะบอกว่าที่โรงเรียนม.ต้น ต้องทำอะไรบ้างอันดับแรกคือไปถึงเปลี่ยนชุดเป็นชุดพละ  ส่วนชุดนักเรียนต้องแขวนกับไม้แขวนเสื้อ  เก็บกระเป๋าเข้าล็อกเกอร์ของตัวเอง ต้องเก็บกระเป๋าเรียน กระเป๋าผ้า  แบบไม่ให้มีเชือกแง้มออกมาจากล็อกเกอร์  (แล้วเขาก็ดูห้องเรียนลูกเรา บอกมีผ่านแค่คนเดียวที่เก็บเรียบร้อย เป็นเด็กผู้หญิง)

แล้วก็พูดต่อว่า เด็กพิเศษจะต้องไปเรียนห้องรวมเด็กปกติ ไปเองกลับห้องเรียนตัวเองเอง  ถ้าเป็นกรณีลูกชายเราเท่าที่เขาดู ไม่น่าจะเรียนที่โรงเรียนม.ต้นได้ แล้วที่ว่าอนาคตที่เราอาจจะให้ลูกทำเกษตร เพราะตอนนี้เขามีชอบอ่านหนังสือเกี่ยวกับผักผลไม้  ครูคนนี้ก็บอกว่าจากที่ตอนเรียนกับเขา (เรียนวิชานี้กับเขานับครั้งได้ คือน้อยมาก) ครูเขาบอกว่า ดูแล้วลูกเราทำเกษตรไม่ได้หรอก  (ถ้าเป็นเพื่อน ๆผู้ปกครองฟังแล้ว รู้สึกกับครูประเภทนี้ยังไงคะ  ที่กำหนด สรุปเองเร็วไปหรือเปล่า นี่แค่เด็ก 11 ขวบ เอง ขนาดเราผู้ใหญ่ยังปลูกได้สำเร็จบ้าง เฉาบ้างเลย)

หลังจาก Mendan ครั้งที่ 1 นี้กับครู 3 คน  การบ้านลูกเราเปลี่ยนไปเลย (ลูกชายเราทำการบ้านป.4 มาแล้ว  บางเรื่องที่เขาไม่ถนัด  เช่นใช้ครึ่งวงกลมสร้างองศา  ใช้ไม้บรรทัดสามเหลี่ยม  ใช้วงเวียน  รูปทรง เขาไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่ เราก็ไม่ได้เน้นอะไร ภาษาญี่ปุ่น ป.4 ก็ทำการบ้านได้อาจจะมีการอ่านที่ต้องอ่านด้วยกัน แต่มาดูการบ้านหลังจากวันนั้น ตามรูปด้านล่าง นี่ยังดีหน่อยมีให้เขียนคันจิ  ก่อนหน้าการบ้านครั้งนี้คือให้ตีเส้นสี่เหลี่ยม ให้เขียนตอบว่าชอบทานอะไร ชอบสัตว์อะไร  คือการบ้านเด็ก ป.1 อ่ะ เราจำได้เพราะคุ้น ๆ ว่าเคยทำกับลูกตอนเขาป.1 😅

เรารู้สึกผิดหวังกับครูประจำชั้นคนนี้มาก ๆ  ตอนเทอมแรก  เขาไม่ใช่แบบนี้ แนวคิดการพัฒนาเด็กดีกว่านี้ 

ตอนนี้เราก็คิดว่าเป็นการดีเหมือนกันที่การบ้านของโรงเรียนไม่เยอะ ไม่ยาก  เราก็จะได้มาสอนเอง  พัฒนาเอง เท่าที่จะทำได้  จากเมื่อก่อนค่อนข้างไว้ใจทางโรงเรียนมาก ๆ

จบเรื่องที่คุยกับครู 3 คนตอน Mendan ครั้งที่ 1 มีเรื่อง Mendan ครั้งที่ 2 อีกนะ  ขอเล่าต่อเป็นตอนที่ 3 นะคะ 

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

ครูประจำชั้น ป.5 ขอนัดคุย ครั้งที่ 1 (โดนครูรุม)

 เรื่องเล่าจากห้องเรียนเด็กพิเศษตอนที่ 1 

มีวันนึงครูประจำชั้นลูกชาย ป.5 (เรียนคลาสเด็กพิเศษ) มาบอกว่าจะขอนัดคุยเกี่ยวกับเรื่อง โรงเรียน ม.ต้น  (รายละเอียดไม่ได้บอกอะไรมาก  เราก็โอเคเพราะอยากรู้เรื่องราวเกี่ยวกับม.ต้นมากกว่านี้  เพราะอีกปี กว่า ๆ ลูกชายก็จะจบป. 6 แล้ว ) เราก็โอเคนัดวันเวลา โดยบอกสามีไปฟังด้วย 

วันนัดมาถึง ในห้องที่นัดคุย มีครูประจำชั้น  ครูหัวหน้าคลาสพิเศษ ครูวิชาวิทยาศาสตร์( ย้ายมาจาก รร ม. ต้น) มานั่งคุยด้วย  เรากับสามีงงมาก ทำไมครูเยอะจัง

เนื้อหาโดยสรุป คือ ครูหัวหน้าจะให้เราส่งลูกชายไปเรียนร.ร. สำหรับเด็กพิเศษโดยเฉพาะ (จะมีเด็กที่อาการระดับหนักมาก ๆ จนถึงปานกลาง) ซึ่งเรากับสามีคิดกันแล้วว่าจะให้เรียน ร.ร ม.ต้นปกติ แต่คลาสเด็กพิเศษ  ซึ่งครูบอกกับเราพ่อแม่ว่าลูกชายเราเหมาะกับที่โรงเรียนเฉพาะนั้นมากกว่า  เราก็งง ทำไมสรุปแบบนี้  ทั้งที่เด็กเขาก็สามารถพัฒนาได้ แต่อาจจะต้องใช้เวลา (ไม่ได้อวยลูกชายนะ  แต่เขาอาการไม่มาก คุณหมอประเมิน อยู่ Gray zone)

แล้วการบ้านที่เคยได้รับมาให้เขียนไดอารี่ประจำวัน การบ้านคัดคันจิ  เลข จากครูประจำชั้น  ครูหัวหน้าก็บอกว่าลูกชายเราเขียน ทำไม่ได้หรอก  ซึ่งความจริงแล้วเขาเคยเขียน เคยทำ การบ้านแบบนี้มาก่อนตอน ป.3 ก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย  ตอนป.2 ป.3 ได้ครูประจำชั้นดีมาก ๆ  ครูเป็นตัวของตัวเอง  มีหลักการสอนที่โอเค เรื่องการเรียนลูกเราไม่มีปัญหาเลย  

พอเปลี่ยนมาเป็นครูหัวหน้าคนนี้  ประกอบกับเจอครูประจำชั้นคนใหม่ตอน ป.4 การเรียนแย่ลงมาก จากที่เคยทำอะไรได้  มีสมาธิ กลับแย่ลงมาก ๆ  เพราะครูป. 4 วัน ๆ ให้ดูแต่  Chome book ให้เหตุผลว่าแก้เด็กเครียด  

มา ป. 5 เปลี่ยนครูประจำชั้นใหม่  นึกว่าจะดีขึ้น  กลายเป็นครูประจำชั้นฟังแต่ครูหัวหน้าที่ดูถูกเด็กว่าเด็กพิเศษประเภทนี้ทำไม่ได้หรอก  ลูกเราก็สบายสิ ไม่ได้ให้ทำ ไม่ได้ให้ฝึกอะไร  เลยแย่ลงมาก ๆ แล้วมาถูกเหมือนยัดเยียดให้ไปโรงเรียนสำหรับเด็กพิเศษอีก  

ถึงขนาดไปนัดแนะครูโรงเรียนเฉพาะเด็กพิเศษมาให้เรา แต่มาบอกกว้าง ๆ ว่าจะขอคุยด้วย  ไม่ได้บอกว่าจะคุยกับใคร ที่ไหนยังไง  เราก็ตอบตกลงเพราะอย่างที่บอก  อยากรู้รายละเอียดของโรงเรียนม.ต้น ของญี่ปุ่นให้มากขึ้น  แต่…

(ขอเล่าต่อในบทความหน้านะคะ  เรื่องยาวค่ะ)

การซ้อมหนีภัยของเด็กที่ญี่ปุ่น (避難訓練）

เด็กนักเรียนที่ญี่ปุ่นส่วนใหญ่ทางโรงเรียนก็จะมีให้ซ้อมหนีภัย เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ว่าถ้ามีอะไรเกิดขึ้น แล้วต้องทำยังไง  สิ่งที่จะทำให้เกิดการเรียนรู้ ก็คือการซ้อมบ่อย ๆ นั่นเอง

เรื่องเล่าจากชั้นเรียนใหม่ (ชั้นเรียนของเด็กออทิสติก โรงเรียนประถมที่ญี่ปุ่น)

 เรื่องเล่าจากชั้นเรียนใหม่

ตั้งแต่ ป.1 -ป.4 ผมก็เรียนคลาส 情緒学級(เป็นคลาสสำหรับเด็กพิเศษที่เรียนวิชาการได้ แต่มีปัญหาเรื่องการควบคุมอารมณ์ แต่อย่างที่หม่าม้าเคยพูดถึงครูประจำชั้น ป.4 ว่าเป็นยังไง  สรุป พอขึ้น ป.5 ผมก็เปลี่ยนมาเรียนคลาส 知的学級 (เป็นคลาสสำหรับเด็กพิเศษ ที่เรียนวิชาการไม่ทันเพื่อน แต่เรื่องการควบคุมอารมณ์ ไม่มีปัญหา) ตอนป.4 คุณครูประจำชั้นคนเก่าบอกหม่าม้าว่าควรให้ผมเปลี่ยนคลาส  ดูหม่าม้าป่ะป๊าก็ไม่ลังเลเลยที่จะเปลี่ยน เพราะถ้าขึ้น ป.5 แล้วต้องมาเจอเป็นครูประจำคนนี้อีก  ป่ะป๊าหม้าม้า ก็คงเครียดไปอีก 1 ปี ^^

ได้เจอครูประจำชั้นคนใหม่  หม่าม้าป่ะป๊าขอ 面談 (พูดปรึกษาหารือ) ตั้งแต่เปิดเทอมเลย  ( จริง ๆ 面談　จะเริ่มประมาณเดือน มิย.) คุณครูใจดี  หาเวลาให้ได้คุยกัน

เรื่องที่คุยกัน

 1. เรื่องนี้หม่าม้าขอร้องคุณครูเป็นอันดับแรกเลยก็คือการให้ใช้ Chromebook ขอให้ใช้เฉพาะการเรียนหรือที่จำเป็นเท่านั้น ไม่เอากลับบ้าน แต่มีการชาร์จ เลยกำหนดให้วันศุกร์นำกลับบ้านไปชาร์จ แล้ววันจันทร์นำมาโรงเรียน  คุณครูน่ารักมาก เห็นถึงปัญหาที่เกิดจากการให้ใช้  เลยเห็นด้วยกับผู้ปกครอง

2. เรื่องการไปเรียนร่วมกับคลาสเด็กปกติ  สรุปคือ คุณครูขอดูว่าผมเรียนเป็นยังไง  แล้วค่อยพิจารณาดูว่าวิชาไหนบ้างที่ไปเรียนรวมได้

3. เรื่องการไปค้างคืนตจว 1คืน  (ป.5 จะมีการไปค้างคืนตจว 1 คืน เรียก 林間学校）　เรื่องนี้คุณครูค่อนข้างกังวลมาก  สรุปคือ ขอให้ผู้ปกครองไปค้างคืนด้วย แต่ที่พักหาเอง ไม่ใช่ที่เดียวกับเด็ก ๆ ให้ตามไปดูแลห่าง ๆ ถ้ามีปัญหาอะไร ก็จะได้มาได้ทันเวลา

จากการได้พูดคุยในวันนี้  รู้สึกโล่งอกไปเยอะมาก  ได้เจอครูประจำชั้นที่เป็นคุณครูสำหรับสอนเด็กพิเศษจริง ๆ 

ส่วนเรื่องการบ้าน แล้วแต่คุณครูเลย  การบ้านตั้งแต่เปิดเทอมมา  ทั้งหม่าม้า  ทั้งผมก็ไม่ค่อยเครียดเท่าไหร่ ไม่เยอะเกินไป  แล้วก็ไม่ยากจนเกินไป

รูปภาพ : การบ้านสำหรับเด็กพิเศษชั้น ป. 5 ช่วงเปิดเทอมใหม่ ๆ 

อุปกรณ์ที่เอาไปร.ร.วันแรก กับหนังสือเรียนชั้นป.5 ร.ร.ญี่ปุ่น คลาสเด็กออทิสติก

 วันแรกของการเปิดเทอม คลาสเรียนของเด็กออทิสติกก็มีให้เตรียมอุปกรณ์การเรียนไป  สิ่งที่เตรียมไปก็เหมือนคลาสเด็กปกติเลย  

ขากลับทางร.ร.ก็แจกหนังสือเรียนใส่มาในกระเป๋ารันโดะเซะรุ  อย่างหนักมาก  

รายการที่ทางร.ร.บอกมาว่าให้เตรียมอะไรไปบ้าง ใบนี้จะได้ตอนจบชั้นป.4 เพื่อให้ผุ้ปกครองช่วยเตรียม

หนังสือเรียน

หนังสือเรียน

วิชาที่เพิ่มเติมจากชั้นป.4 วิชางานบ้านงานเรือน

เนื้อหาวิชางานบ้านงานเรือน

เนื้อหาวิชางานบ้านงานเรือน

เนื้อหาวิชางานบ้านงานเรือน

เนื้อหาวิชางานบ้านงานเรือน

เนื้อหาวิชางานบ้านงานเรือน

ก่อนขึ้นป. 5 กับความในใจช่วงตอนป. 4

 พรุ่งนี้ 8 เมษา ลูกชายก็จะขึ้น ป.5 แล้ว เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก

จากการที่ลูกเรามีภาวะทางออทิสติก ซึ่งเรารู้ตั้งแต่ก่อนที่จะเข้าเรียนชั้นประถม  ก็เลยให้ลูกชายเรียนคลาสสำหรับเด็กพิเศษ (ที่นี่เขาจะเรียก 支援級(ชิเอ็งคิว) ก็คือตามตัวหนังสือเลย  จะเป็นคลาสที่เด็ก ๆ จะได้รับความช่วยเหลือทั้งเรื่องการเรียน การกีฬาหรือกิจกรรมต่าง ๆ)  

อย่างด้านจำนวนนักเรียนห้องนึงไม่เกิน 8 คน (อาจจะมีเด็กชั้นเดียวกัน หรือชั้นที่สูงกว่า  หรือชั้นที่เล็กกว่าปน ๆ กันไป) โดยคลาสสำหรับเด็กพิเศษ (支援級) ก็จะมีการแบ่งประเภทของเด็กอีก จะมี 2 ประเภท

 ประเภทที่หนึ่ง เรียก 情緒学級　(โจ้โฉะกักคิว) คลาสนี้จะไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องการเรียน  แต่จะมีปัญหาอย่างเรื่องของการควบคุมอารมณ์ 

ประเภทที่สอง เรียก 知的学級　(จิเตคิกักคิว) 

คลาสนี้จะมีปัญหาในเรื่องการเรียน คือเรียนไม่ทันเพื่อน  

ตั้งแต่ป.1 - ป.3 ลูกเราเรียนคลาส 情緒学級　แต่พอตอนป.4 เปลี่ยนครูประจำชั้นคนใหม่ เท่านั้นแหละ ตอนมีนัดคุยกับผู้ปกครอง ครูป.4 บอกให้เราพิจารณาคลาส 知的学級　 เพราะดูเหมือนลูกชายเราจะเรียนไม่ทันเพื่อน  

เรากับสามีไม่รอช้าเลย เปลี่ยนก็เปลี่ยน เพราะลูกเราคงไม่ถูกจริตกับครูคนใหม่นี้ การเรียนแย่ลง  สมาธิสั้นมากขึ้น  คือทุกอย่างแย่ลงกว่าตอน ป.3 มาก แล้วเราก็มารู้ภายหลังเพราะมีแอบไปรับลูกถึงห้องเรียนก่อนเวลา (เพราะต้องพาไปโรงพยาบาล) รู้เลยว่าครูให้เล่นโน้ตบุ๊ค (นักเรียนทุกคนจะมีกันคนละเครื่อง) 

แล้วไม่ได้ให้เล่นแป๊ปเดียวนะ  ลองถามลูก  ลูกบอกเล่นเกือบทั้งวัน แล้วน่าจะทุกวัน  โห นี่สินะที่มาของอาการแย่ลง

เลยขอครูว่าถ้าเป็นไปได้ ไม่อยากให้เล่นนอกเหนือจากที่ใช้เรียน  ครูตอบว่าถ้าไม่ให้เล่น  เด็กจะเครียด ครูเขายืนยันว่าจะยังคงให้เล่นต่อไปเพื่อไม่ให้เด็กเครียด นี่คือวิธีการของเขา

เรากับสามีคือทำอะไรไม่ได้ นอกจากอดทน 1 ปี  เพราะการย้ายคลาสต้องรอขึ้นชั้นถัดไปถึงย้ายได้ มีแม่คนญี่ปุ่นที่ลูกเขาอยู่คลาสเดียวกันกับลูกเราบอกเราว่าปีหน้าเขาจะย้ายโรงเรียนแล้วนะ  เหตุผลเราไม่กล้าถามนะ  แต่น่าจะมาจากครูประจำชั้นคนใหม่คนนี้ คิดว่านะ

เพราะฉะนั้นสิ่งที่เรากังวลมากเลยกับชั้น ป.5 นี้ ก็คือครูประจำชั้น  เพราะถ้าเจอครูที่ดี ใส่ใจนักเรียนเด็กพิเศษ เด็กก็จะพัฒนาต่อไปอีกได้ แต่ถ้าเจอเหมือนตอนป.4 น่าสงสารเด็กมากอ่ะ  แทนที่จะได้รับการช่วยเหลือให้พัฒนาให้ดีขึ้นกลับแย่ลง แล้วเด็กโต ก็ค่อนข้างแก้ยากอยู่แล้ว

ขึ้นป.5 สิ่งที่เปลี่ยนแปลง

1. จาก情緒学級　เป็น 知的学級

2. เพื่อนร่วมชั้น 

3. ครูประจำชั้น

ก็ขอให้ลูกเราเจอครูที่เมตตา ต้องการพัฒนาเด็กให้ดีขึ้น แล้วก็ขอให้เจอเพื่อนร่วมชั้นที่เข้ากันได้ดีด้วยเทอญ 

ภาพด้านล่าง การบ้าน  งานประดิษฐ์ตอน ป.4 บางส่วน เก็บไว้เป็นความทรงจำ

แต่งานประดิษฐ์ครูผู้ช่วยเป็นคนทำซะส่วนใหญ่  ก็คงต้องทิ้งไป  เพราะไม่ใช่ฝีมือลูกตัวเอง

เพิ่มความรู้ให้ตัวเอง สำหรับสอนการบ้านให้ลูก

 วันนี้พาลูกชายไปขึ้นรถไฟ ไปห้างแถว ๆบ้านก่อนกะว่าถ้ามีเวลา วันหยุด จะค่อย ๆ พาเขาไปที่ที่ไกลขึ้นหน่อย  อยากให้เขาฝึกการขึ้นรถไฟไปไหนเองได้  เพราะส่วนใหญ่เรากับสามีจะขับรถพาเขาไป  พอเขาจะขึ้นป.4 รู้สึกว่าจะต้อง เตรียมอะไรหลาย ๆอย่าง 

อาจจะเพราะมีเรื่องม.ต้นที่เคยไปฟัง  ฟังแล้วลูกเรายังทำอะไรเองไม่ได้เยอะมาก เพราะฉะนั้นตั้งแต่นี้เลยต้องพยายามฝึกลูกให้มากกว่านี้

วันนี้เข้าร้านหนังสือได้ 2 เล่มนี้มา ก่อนอื่นเราต้องอ่านเลย เพราะตอนนี้ป.3 ตอนสอนการบ้านลูก จะมีปัญหามาก  ตอน ป.1 ป.2 ยังไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่. พอตอนป.3 นี่แหละ. อธิบายศัพท์ไม่ถูก. ได้แต่เขียนวิธีการให้ แต่ลูกเราเขาก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอยู่ดี  เราเลยเริ่มหงุดหงิด  แล้วตามมาด้วยอารมณ์  สอนปนน้ำตา (ลูกชาย)   

ต่อไปเราคงต้องใจเย็นและศึกษาภาษาญี่ปุ่นให้มากกว่านี้

ชุดของเด็ก ๆ (หญิง ชาย) ที่จะใส่ในวันปฐมนิเทศขึ้น ป.1 โรงเรียนประถมที่ญี่ปุ่น

ชุดของเด็ก ๆ (หญิง ชาย) ที่จะใส่ในวันปฐมนิเทศขึ้น ป.1 โรงเรียนประถมที่ญี่ปุ่นในเดือนเมษายน  ตอนนี้มีขาย น่ารักมาก ๆ ตอนลูกเราอนุบาล ไม่ได้ใส่ชุดแบบที่เขาขาย ทางโรงเรียนให้ใส่ชุดนักเรียนของโรงเรียนอนุบาลเลย แต่ตอนจะขึ้นป.1 ก็ไปหาซื้อชุดแบบนี้เหมือนกัน ลูกเราเป็นเด็กผู้ชาย ก็มีให้เลือกไม่เยอะเท่าไหร่ ก็คือใส่แบบสูท เลือกไม่ยากเลย แต่ของเด็กผู้หญิงน่ารัก ๆ ทั้งนั้นเลย เป็นเราก็คงเลือกไม่ถูกเหมือนกัน

 

่ชุดที่แม่แม่ใส่ตอนวันปฐมนิเทศที่โรงเรียนที่ญี่ปุ่น

 นี่ก็ใกล้จะปิดเทอมใหญ่กันแล้ว อย่างชั้นอนุบาล 3 ก็จะจบไปขึ้นป. 1  ชั้นป.6 ก็จะจบไปขึ้นชั้นม. ต้น

เด็กเข้าอนุบาล 1  กับเด็ก ป.1 (เอาจากประสบการณ์ตัวเองนะ) ก็จะไปเรียนในสภาพแวดล้อมใหม่ ๆ เพื่อนใหม่ ผู้ปกครองแม่แม่ก็ต้องไปหาซื้อเสื้อผ้ามาใส่ในตอนที่ลูกจะขึ้น อ. 1  ขึ้น ป.1  

แล้วตอนจบ อ.3 เราก็ไปเสื้อแค่สูทที่สีออกเทา ๆ มาใส่ตอนลูกจบชั้น อ. 3  

ตอน อ.1 กับ ป.1 เป็นการเข้าเรียน เราเลยเลือกสูทแบบสีครีม ๆ อ่อน ๆ 

ตอนนี้ทางร้านก็ขายชุดที่ว่านี้เยอะมาก เราเลยเก็บมาฝากเผื่อเป็นแนวเล็ก ๆ น้อย ๆ นะคะ

หนังสือและอุปกรณ์การเรียนสำหรับเด็ก ป.1 ของโรงเรียนประถมที่ญี่ปุ่น

หนังสือเรียนและอุปกรณ์ที่ใช้ตอนป.1 

(อุปกรณ์บางตัวก็ใช้ตลอดไม่เฉพาะแค่ตอนป.1)

กล่องใส่อุปกรณ์ วางไว้ใต้โต๊ะเรียน

แผ่นรอง กล่อง ดินน้ำมัน

กล่องดิอสอ โรงเรียนกำหนดมาให้ประมาณนี้

ดินสอให้ใช้ 6B

แผ่นรองเขียน  

อุปกรณ์การเรียนก็จะเก็บใส่กล่องนี้ กล่องนี้จะเป็นเหมือนลิ้นชัก เพราะจะวางไว้ช่องด้านล่างของโต๊ะเรียน จะเอาไปตอนโรงเรียนเปิดเทอม แล้วก็ใช้จนกว่าจะปิดเทอม เอากลับมาบ้าน พอเปิดเทอมใหม่ก็จะเอาไปที่โรงเรียน